بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَي

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ منزه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را!

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّيٰ

همان خداوندى كه آفريد و منظم كرد،

وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَديٰ

و همان كه اندازه‌گيرى كرد و هدايت نمود،

وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعيٰ

و آن كس را كه چراگاه را به وجود آورد،

فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْويٰ

سپس آن را خشك و تيره قرار داد!

سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسيٰ

ما بزودى (قرآن را) بر تو مى‌خوانيم و هرگز فراموش نخواهى كرد،

إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفيٰ

مگر آنچه را خدا بخواهد، كه او آشكار و نهان را مى‌داند!

وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْريٰ

و ما تو را براى انجام هر كار خير آماده مى‌كنيم!

فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْريٰ

پس تذكر ده اگر تذكر مفيد باشد!

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشيٰ

و بزودى كسى كه از خدا مى‌ترسد متذكر مى‌شود.

وَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَي

اما بدبخت‌ترين افراد از آن دورى مى‌گزيند،

الَّذِي يَصْلَي النَّارَ الْكُبْريٰ

همان كسى كه در آتش بزرگ وارد مى‌شود،

ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْييٰ

سپس در آن آتش نه مى‌ميرد و نه زنده مى‌شود!

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّيٰ

به يقين كسى كه پاكى جست (و خود را تزكيه كرد)، رستگار شد.

وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّيٰ

و (آن كه) نام پروردگارش را ياد كرد سپس نماز خواند!

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا

ولى شما زندگى دنيا را مقدم مى‌داريد،

وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقي

در حالى كه آخرت بهتر و پايدارتر است!

إِنَّ هٰذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُوليٰ

اين دستورها در كتب آسمانى پيشين (نيز) آمده است،

صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسيٰ

در كتب ابراهيم و موسى.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر؛ آيا داستان غاشيه [روز قيامت كه حوادث وحشتناكش همه را مى‌پوشاند] به تو رسيده است؟!

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ

چهره‌هايى در آن روز خاشع و ذلت‌بارند،

عامِلَةٌ ناصِبَةٌ

آنها كه پيوسته عمل كرده و خسته شده‌اند (و نتيجه‌اى عايدشان نشده است)،

تَصْليٰ ناراً حامِيَةً

و در آتش سوزان وارد مى‌گردند؛

تُسْقيٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ

از چشمه‌اى بسيار داغ به آنان مى‌نوشانند؛

لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ

غذايى جز از ضريع [خار خشك تلخ و بدبو] ندارند؛

لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ

غذايى كه نه آنها را فربه مى‌كند و نه از گرسنگى مى‌رهاند!

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ

چهره‌هايى در آن روز شاداب و با طراوتند،

لِسَعْيِها راضِيَةٌ

و از سعى و تلاش خود خشنودند،

فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ

در بهشتى عالى جاى دارند،

لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً

كه در آن هيچ سخن لغو و بيهوده‌اى نمى‌شنوند!

فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ

در آن چشمه‌اى جارى است،

فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ

در آن تختهاى زيباى بلندى است،

وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ

و قدحهايى (كه در كنار اين چشمه) نهاده،

وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ

و بالشها و پشتيهاى صف‌داده شده،

وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ

و فرشهاى فاخر گسترده!

أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَي الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ

آيا آنان به شتر نمى‌نگرند كه چگونه آفريده شده است؟!

وَ إِلَي السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

و به آسمان نگاه نمى‌كنند كه چگونه برافراشته شده؟!

وَ إِلَي الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

و به كوه‌ها كه چگونه در جاى خود نصب گرديده!

وَ إِلَي الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

و به زمين كه چگونه گسترده و هموار گشته است؟!

فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ

پس تذكر ده كه تو فقط تذكر دهنده‌اى!

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ

تو سلطه‌گر بر آنان نيستى كه (بر ايمان) مجبورشان كنى،

إِلَّا مَنْ تَوَلَّيٰ وَ كَفَرَ

مگر كسى كه پشت كند و كافر شود،

فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذابَ الْأَكْبَرَ

كه خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات مى‌كند!

إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ

به يقين بازگشت (همه) آنان به سوى ماست،

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ

و مسلما حسابشان (نيز) با ماست!

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ بگو: خداوند، يكتا و يگانه است؛

اللَّهُ الصَّمَدُ

خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‌كنند؛

لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ

(هرگز) نزاد، و زاده نشد،

وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ

و براى او هيچگاه شبيه و مانندى نبوده است!

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ بگو: پناه مى‌برم به پروردگار سپيده صبح،

مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ

از شر تمام آنچه آفريده است؛

وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ

و از شر هر موجود شرور هنگامى كه شبانه وارد مى‌شود؛

وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ

و از شر آنها كه با افسون در گره‌ها مى‌دمند (و هر تصميمى را سست مى‌كنند)؛

وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ

و از شر هر حسودى هنگامى كه حسد مى‌ورزد!

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

به نام خداوند بخشنده مهربان‌؛ بگو: پناه مى‌برم به پروردگار مردم،

مَلِكِ النَّاسِ

به مالك و حاكم مردم،

إِلهِ النَّاسِ

به (خدا و) معبود مردم،

مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ

از شر وسوسه‌گر پنهانكار،

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

كه در درون سينه انسانها وسوسه مى‌كند،

مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ

خواه از جن باشد يا از انسان!

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ

ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است.

الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

(خداوندى كه) بخشنده و بخشايشگر است (و رحمت عام و خاصش همگان را فرا گرفته).

مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ

(خداوندى كه) مالك روز جزاست.

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

(پروردگارا!) تنها تو را مى‌پرستيم؛ و تنها از تو يارى مى‌جوييم.

اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ

ما را به راه راست هدايت كن ...

صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ

راه كسانى كه آنان را مشمول نعمت خود ساختى؛ نه كسانى كه بر آنان غضب كرده‌اى؛ و نه گمراهان.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الم

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر؛ الم (بزرگ است خداوندى كه اين كتاب عظيم را، از حروف ساده الفبا به وجود آورده).

ذٰلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُديً لِلْمُتَّقِينَ

آن كتاب با عظمتى است كه شك در آن راه ندارد؛ و مايه هدايت پرهيزكاران است.

الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ

(پرهيزكاران) كسانى هستند كه به غيب [آنچه از حس پوشيده و پنهان است‌] ايمان مى‌آورند؛ و نماز را برپا مى‌دارند؛ و از تمام نعمتها و مواهبى كه به آنان روزى داده‌ايم، انفاق مى‌كنند.

وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

و آنان كه به آنچه بر تو نازل شده، و آنچه پيش از تو (بر پيامبران پيشين) نازل گرديده، ايمان مى‌آورند؛ و به رستاخيز يقين دارند.

أُولئِكَ عَليٰ هُديً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

آنان بر طريق هدايت پروردگارشانند؛ و آنان رستگارانند.